شیوع رکیک گویی!

1-همه معتقدن زهرا(آشنا) خیلی با ادبه! و حرف بد نمی زنه و تقریبا" عادت کردم که این جمله تکراری رو از اغلب نزدیکانم در مواجهه با افراد جدید بشنوم:"وای نه!زهرا خیلی با ادبه.جلوش حرف بد نزن"

2- هفته قبل که چند روزی مهمون چند تا از بچه ها بودم  اینقدر این جمله را  تکرار کردن که دیگه معذب شدم و فکر می کردم همه منتظرن من برم تا راحت بتونن حرف بزنن!

3-سال قبل که با بچه ها خونه مشترک داشتیم،یکی از روشهای گذروندن اوقات فراغت بچه ها همین حرفها بود(که البته شاید هم ناشی از نوع کارمون بود!) گاهی که در جمعشون بودم کمی تحمل می کردم و زمانی که در عوض کردن موضوع گفت و گو! موفق نبودم وover dosمیکردم ،به بهانه ای جمع را ترک می کردم .تازه حالا که پیششون نیستم می فهمم اون زمان چقدر منو لحاظ می کردن و حالا چقدر پیشرفت کردن!جالبه، از اینکه می دونن من فیلم صحنه دار می بینم تعجب می کنن و براشون جای سواله که چرا تکه فیلمهای پورنوی(بعضا" شخصی) روی گوشیشون را دلم نمی خواست ببینم(واقعا" این دو تا با هم فرق نداره؟)

4-یه ماه قبل ، ناهید که دوست فرزانه است و تنها آشناییمون با هم همینه،در جواب شوخیه من که به شیطنت بهش گفتم"شلوار کوتاه(90 سانتی) می پوشی تو محل کار؟!(خودم هم پوشیده بودم !) یه واژه رکیک تحویلم داد و من که اولین بار بود با یه واژه رکیک مخاطب قرار گرفته بودم ،داغ شدم و احتمالا" قرمز!برخورد جدی نکردم ولی فرزانه باز همون جمله تکراری بالا را بهش گفت و من سکوت کردم. تا 2 ساعت بعد که باهم بودیم (تویه جلسه)2 بار دیگه اون کلمه را بهم گفت(انگاری خوشش اومده بود)بهش گفتم که اولین فردیه که به خودش اجازه داده همچین واژه ای بهم بگه ولی جدی نگرفت.امروز دوباره تو جلسه دیدمش.کنارم نشست و بعد از چند دقیقه ،یادم نیست چی شد که شروع کرد به تکرار اون کلمات.اینبار با بد اخلاقی و محکم 3 بار گفتم " ناهید نع!نع!نع!" و یه دفعه دهنش بسته شد و ادامه نداد.

حالا یه وقت فکر نکنین اومدم اینها رو می گم که برام دست بزنین که چه دختر خوبیه!نه اونقدرها هم مودب نیستم(در ضمن این فعلا" شده نقطه ضعفم ) ولی از کلمات رکیک بدم میاد وگرنه منم حرف بد می زنم.البته هیچ وقت به خودم اجازه نمی دم کسی را از گفتن این کلمات منع کنم مگر اینکه مخاطبش من باشم یا اونقدر نزدیک باشه که احساس مالکیت کنم(!)(البته با خواهش)ضمنا" چون نظرم اینه که فحاشی هیچ تاثیری در شخصیت طرف مقابل نداره،یعنی اگه کسی بهم بگه خر ،من یهو چهارپا نمی شم و گوشام دراز نمی شه و عرعر نمی کنم،گارد خاصی ندارم ولی در عجبم که چرا افراد جامعه نه فقط برای فحاشی بلکه حتی برای تفریح و خوش و بش از واژه های رکیک استفاده می کنن و این عادت مختص هم آقایون و هم خانومها شده؟! اگه این ادبیات مشکل نداره چرا حاضر نیستیم جلو رئیسمون ،فلان دوست یا همکار جنس مخالفمون و یا بزرگترهای فامیل خودمون یا همسرمون و... اینطوری حرف بزنیم؟!چرا؟! لطفا"اگه نظر می ذارین در این زمینه راهنماییم کنید.من دارم اشتباه می کنم؟!

پ.ن:این همه خبر بد در یه روز: "بازداشت سعیدرضوی فقیه در فرودگاه در بدو ورود به ایران"  "روزبه ميرابراهيمی، اميد معماريان، شهرام رفيع زاده و جواد غلام تميمی (روزنامه نگار و وبلاگ نویس)در مجموع به هشت و نيم سال حبس و ۱۲۴ ضربه شلاق محکوم شدند"  "بازداشت نفيسه آزاد، عاليه اقدام دوست از فعالین حقوق زنان(چند روز قبل)"  "فیل ترینگ شدید سایتهای سیاسی و هک شدن سایت بالاترین" همه احتمالا" به دلیل دهه ی فجره!

پ.ن:ببخشید که مطلب طولانی شد.