!

 این چند روزه به دو نتیجه گیری رسیدم :

1- وقتی یه نقشه ای دارین یا یه خواسته ای دارین ،همون لحظه که به ذهنتون رسید یه گام برای رسیدن بهش بردارید تا به جریان بیفته وگرنه ممکنه به مرور زمان یادتون بره و یه وقتی دوباره یادش بیفتید که دیگه فقط میشه براش حسرت خورد .

2-وقتی با کسی طرفید که اوضاع روحی خوبی نداره ،سعی کنید در حرف زدنتون از کلماتی استفاده کنید که کمترین احتمال برداشت منفی را داشته باشه چون فردی که ناراحته نکات منفی را بهتر می گیره . مثلا" اگه بهش بگید بشین با خودش میگه می خواست بگه بتمرگ! ولی رویش نشد ولی اگه بهش بگی عزیزم خواهش می کنم بشین،دیگه حداکثربرداشت منفیش هم میشه : بشین!(امروز یه جمله به خواهرم گفتم که هیچ منظور خاصی ازش  نداشتم ولی یهو اون یه برداشتی کرد که شاخ درآوردم)

پ.ن:اینقدر ذهنم درگیر مرمر جونم بود که یادم رفت امروز تولدشه!تقصیر خودشه مگه نه؟!!!

از چی لذت ببرم؟

باز یه مدتی نبودم!چون حرفی برای گفتن نداشتم!وقتی یه دفعه به اطرافت نگاه می کنی و می بینی همه هدفها و نقشه هات برای آینده دود شده و رفته هوا یعنی یا عملا" رسیدن بهش غیر ممکنه یا دیگه قبولشون نداری یا...،و هیچ چشم اندازی نداری،دیگه حرف زدن می شه یه کار اضافه.این مدت به خاطر فضایی که توش بودم خیلی به مرگ فکر می کردم،اینکه به همین راحتی و سرعتی که اطرافیانت میمیرند تو هم می میری،چه به هدفهات رسیده باشی چه نرسیده باشی و فقط چند روزی دور خودت دور زده باشی!بعدش هم که معلوم نیست چه خبره و چه اتفاقاتی می افته!همه میگن باید تا زمانی که وقت داری از زندگیت لذت ببری ولی در شرایطی که هیچی معلوم نیست و هیچی دست تو نیست چطور و از چی میشه لذت برد ؟حواست که جمع میشه احساس می کنی داری خودت را سرگرم می کنی و لذت هم یه مسکن یا مخدره که به محض اینکه اثرش کم میشه همه چی دوباره سرت هوار میشه !واقعا از چی و چطور میشه لذت برد؟از تنهایی؟از با هم بودنها؟از یه روحیه لطیف داشتن؟  از محبتهایی که نتیجش بی توقعیه؟از خواب؟از کار؟از سیاست؟از ورزش؟از هنر؟ از چی؟واقعا" از چی؟

پ.ن:بازم معتقدید که باید وبلاگم را به روز میکردم؟

پ.ن:این مدت همه وبلاگهای به روز شده ی لینکهام را خوندم ولی حرفی و نظری نداشتم!